Zanim przeczytasz dalej – chcę powiedzieć Ci coś ważnego
Długo się zastanawiałam, czy to napisać.
Łatwiej jest mówić o zdrowiu psychicznym, samopomocy, samoopiece i rozwoju osobistym z poziomu wiedzy, doświadczenia zawodowego i metod.
Ale dziś wybieram inaczej.
Chcę, żebyś wiedziała, że to, o czym przeczytasz dalej, nie jest tylko teorią o dobrostanie psychicznym, regulacji emocji czy budowaniu poczucia własnej wartości.
To jest moja historia.
Był czas w moim życiu, kiedy nie miałam pewności siebie, nie znałam asertywności, żyłam w ciągłym stresie i napięciu, nie potrafiłam odpoczywać, ciągle za czymś goniłam i bardzo często czułam się niewystarczająca.
Porównywałam się do innych. Szukałam walidacji na zewnątrz.
I co ważne – to trwało latami.
Nawet wtedy, kiedy byłam już „w tym całym rozwoju osobistym”.
Prawda jest taka, że można czytać książki o zdrowiu psychicznym, oglądać webinary, słuchać ekspertów, rozwijać się… i nadal nie być spokojną wewnętrznie!
Dziś, z perspektywy wielu lat wstecz widzę, że najbardziej brakowało mi jednego:
zatrzymania i kontaktu ze sobą.
Nie kolejnej wiedzy.
Oraz nie kolejnych i kolejnych narzędzi.
Tylko przestrzeni, żeby poczuć.
To nie było łatwe.
Początek tej drogi przypominał bardziej chodzenie po bagnie niż „pozytywną transformację”.
Ale to właśnie tam zaczęła się prawdziwa zmiana.
Nie w działaniu.
Także nie w teorii.
Tylko w przeżywaniu emocji i akceptacji siebie.
Dziś wiem, że to, co było napięciem i ciężarem, było wołaniem mojego wnętrza. Tej małej dziewczynki we mnie, która chciała być zauważona, usłyszana i zaopiekowana.
I być może Ty też ją w sobie masz.
Dlatego powstał ten artykuł.
Skala problemu zdrowia psychicznego – co mówią badania
Według najnowszych danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ponad 1 miliard ludzi na świecie doświadcza problemów zdrowia psychicznego.
To oznacza, że co ósma osoba zmaga się z trudnościami takimi jak:
- depresja,
- zaburzenia lękowe,
- wypalenie zawodowe,
- chroniczny stres,
- problemy emocjonalne i psychosomatyczne.
Co więcej, zdrowie psychiczne staje się jednym z najważniejszych tematów współczesnego świata – zarówno w kontekście indywidualnym, jak i społecznym.
Zaburzenia psychiczne bardzo rzadko pojawiają się nagle. Najczęściej są efektem lat życia w napięciu, przeciążeniu, stresie i ignorowaniu własnych potrzeb – w tym klasycznym odkładaniu siebie na później!
Dlaczego więc odkładamy siebie na później?
W wielu z nas zostało zapisane przekonanie, że:
- najpierw są inni,
- trzeba być silną,
- trzeba dawać radę,
- odpoczynek to słabość,
- dbanie o siebie to egoizm.
I właśnie dlatego tak często:
– ignorujemy swoje emocje Czytaj także: Emocje zjadają Twoją moc – jak odzyskać sprawczość poprzez świadome przeżywanie emocji? ,
– przekraczamy własne granice,
– nie słuchamy sygnałów z ciała,
– żyjemy w trybie ciągłego działania, często by nie czuć „wewnętrznej niewygody”.
Aż w końcu organizm zaczyna mówić „stop”. A jak pokazują powyższe liczby – mówi do wielu osób!
I robi to poprzez:
spadek nastroju, lęk, napięcie, bóle/choroby psychosomatyczne czy wypalenie – zawodowe, osobiste, relacyjne.
Prewencja zdrowia psychicznego – czyli co możesz zrobić już teraz?
Zanim pojawi się kryzys, możesz zadbać o swój dobrostan psychiczny poprzez codzienną samoopiekę i samopomoc (masz do tego prawo… a nawet powiem więcej to Twój osobisty obowiązek… jak w samolocie – maseczka z tlenem najpierw sobie by zapewnić tlen sobie i móc następnie pomóc innym – dzieciom czy toważyszom podróży).
Do najważniejszych elementów prewencji należą:
- zatrzymywanie się i bycie tu i teraz,
- kontakt z emocjami i ich akceptacja,
- regeneracja i odpoczynek,
- świadome zarządzanie stresem Czytaj także: 10 sprawdzonych sposobów pracy z syndromem kaczki i stresem – kompletny przewodnik ,
- budowanie zdrowych granic,
- rozwijanie samoświadomości,
- być może diagnoza w kierunku ewentualnych zaburzeń osobowości lub ADHD, spektrum itp.
- dbanie o ciało, duszę i układ nerwowy jako integralnych części Ciebie.
I co ważne, to nie są opcjonalne dodatki do życia. To fundament zdrowia psychicznego – o którym dużo się mówi, a niewiele nadal się zmienia.
Samoopieka i samopomoc – klucz do dobrostanu
Samoopieka to nie luksus, to świadoma odpowiedzialność za siebie.
Czasem oznacza:
– spacer bez telefonu i sprawdzania co moment mediów społecznościowych,
– siedzenie spokojnie i bez rozpraszaczy w ciszy,
– patrzenie w niebo bez celu, za to z zachwytem,
– słuchanie świergotu ptaków,
– nicnierobienie bez poczucia winy.
To zwyczajne, proste i darmowe rzeczy…
ale też…
trudne czasem na początku, jeśli przez lata żyło się w pędzie. I to jest normalne – nie rób sobie wyrzutów. Też tak miałam latami i wiele innych osób.
Walidacja – dlaczego świat zewnętrzny nie wystarczy
Wiele osób szuka potwierdzenia swojej wartości na zewnątrz:
w relacjach, pracy, opiniach innych ludzi.
Ale żadna relacja nie wypełni pustki, jeśli sama nie dasz sobie własnej akceptacji siebie.
Możesz być kochana i nadal w to nie wierzyć albo pewna siebie w pracy, a w domu spuszczać rolety i odreagowywać kompulsywnym podjadaniem, seksem lub zakupami.
Prawda jest taka, że ta prawdziwa wartość zaczyna się wewnątrz Ciebie. Reszta może być lub nie – dla Ciebie to już nie będzie istotne, bo sama wiesz kim jesteś i co masz w sobie najlepszego, a co być może Cię irytuje.
Moje metody pracy z dobrostanem psychicznym
W swojej pracy, która zrodziła się z wcześniejszej pracy nad sobą i ze zgłębiania tajników psychologii, socjologii, neuronauk wspieram ludzi poprzez:
- budowanie odporności psychicznej,
- trening umiejętności społecznych (TUS),
- pracę z emocjami i psychoedukację,
- techniki uważności i oddechu,
- intuicyjny coaching i mentoring,
- pracę z przekonaniami i schematami,
- karty wewnętrznego rozpoznania,
- wzmacnianie poczucia własnej wartości,
- elementy pracy z duszą, ciałem i dźwiękiem.
Każdy proces jest indywidualny, dobrany pod potrzeby obecne, bo każdy człowiek potrzebuje czegoś innego na danym etapie życia.
Prawdziwy rozwój – jak wygląda naprawdę
Rozwój osobisty, ten sięgający sedna, nie zawsze jest lekki i przyjemny (raczej nigdy!).
Często zaczyna się od chaosu, wątpliwości i konfrontacji.
Ale właśnie wtedy:
– odklejają się stare schematy,
– puszczają cudze oczekiwania,
– zaczynasz widzieć siebie wyraźniej.
I wtedy pojawia się ta niewygodna, ale wyczekiwana często latami zmiana.
Nadzieja – dla każdego
Jeśli jesteś dziś w trudnym miejscu – chcę, żebyś wiedziała jedno:
to nie jest koniec. To może być Twój początek.
Masz prawo wybrać inaczej.
Możesz zacząć od małych kroków.
Potrafisz nauczyć się być dla siebie.
I to wystarczy na start. Tak bez presji, bez ciśnięcia na siłę na wyniki. Na luzie!
Czym jest prawdziwy dobrostan?
Dobrostan psychiczny to nie jest idealne życie, wykreowane pod publikę.
To jest stan, w którym:
– jesteś sobą,
– czujesz siebie,
– akceptujesz siebie,
– nie musisz już nikomu udowadniać swojej wartości.
To największy prezent, jaki możesz dać sobie i światu.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy samopomoc i samoopieka naprawdę wystarczą, żeby zadbać o zdrowie psychiczne?
Samopomoc i samoopieka są fundamentem zdrowia psychicznego i często wystarczają na etapie profilaktyki lub przy łagodnych trudnościach. Pomagają regulować emocje, obniżać stres i budować świadomość siebie. Natomiast w przypadku głębszych kryzysów, długotrwałej depresji czy silnych zaburzeń lękowych warto skorzystać również z pomocy psychologa lub psychiatry. To nie wyklucza się — te podejścia mogą się pięknie uzupełniać.
Jak zacząć dbać o siebie, kiedy całe życie odkładałam siebie na później?
Najważniejsze jest, żeby zacząć małymi krokami. Nie od rewolucji, tylko od zatrzymania.
Może to być 10 minut dziennie tylko dla siebie, spacer bez telefonu, świadomy oddech czy chwila ciszy. Kluczowe jest budowanie nawyku bycia ze sobą, a nie perfekcyjne „robienie wszystkiego dobrze”.
Dlaczego mimo rozwoju osobistego nadal czuję się niewystarczająca?
Bo rozwój to nie tylko zdobywanie wiedzy, ale przede wszystkim przeżywanie i integracja emocji. Można przeczytać wiele książek i nadal nie czuć swojej wartości, jeśli nie ma kontaktu z własnym wnętrzem. Prawdziwa zmiana dzieje się wtedy, gdy zaczynasz czuć, a nie tylko rozumieć.
Czy to normalne, że na początku pracy nad sobą jest trudniej?
Tak — i to bardzo ważny etap.
Początek często wiąże się z konfrontacją z emocjami, które były długo tłumione. Może pojawić się chaos, wątpliwości, zmęczenie. To nie oznacza, że robisz coś źle — to oznacza, że zaczynasz widzieć i czuć więcej.
Jak przestać szukać akceptacji u innych?
To proces, który zaczyna się od budowania relacji ze sobą.
Zamiast pytać „czy jestem wystarczająca dla innych?”, zacznij pytać:
– czego ja potrzebuję?
– co czuję?
– co jest dla mnie ważne?
Z czasem ta wewnętrzna walidacja staje się silniejsza niż potrzeba potwierdzenia z zewnątrz.
Czy każdy może dojść do dobrostanu psychicznego?
Każdy może się do niego zbliżyć — na swój sposób i w swoim tempie.
Dobrostan to nie idealny stan bez problemów, ale umiejętność bycia ze sobą, regulowania emocji i życia w większej zgodzie ze sobą. To proces, nie punkt docelowy.
Kiedy warto sięgnąć po wsparcie (psycholog, coaching, mentoring)?
Warto sięgnąć po wsparcie, kiedy czujesz, że:
– sama nie radzisz sobie z emocjami,
– utknęłaś w powtarzających się schematach,
– napięcie, lęk lub smutek trwają długo,
– potrzebujesz bezpiecznej przestrzeni do zmiany.
Nie trzeba czekać na „kryzys”. Wsparcie to nie słabość — to świadomy wybór.
Autorka: Justyna Krajewska – trenerka czułej transformacji, psychoedukatorka, coach intuicyjny i mentorka kobiet. Wspiera w budowaniu poczucia własnej wartości, regulacji emocji i odzyskiwaniu wewnętrznego spokoju. Łączy wiedzę psychologiczną, doświadczenie własne i pracę rozwojową, pomagając ludziom wracać do siebie – krok po kroku. Jej podejście opiera się na autentyczności, uważności i przekonaniu, że każdy człowiek ma w sobie zasoby do zmiany.
Przeczytaj także: Mentoring, coaching, konsultacja – jakie są między nimi różnice i w jaki sposób mogą Ci pomóc?